دوستت داشتم       

      اما نمی خواستم راز دل با تو در میان نهم

    به چشمانت کمتر می نگریستم که مبادا راز دلم بر ملا شود

به دیدارت می شتافتم ولی آنگونه می دیدمت که ندانی برای دیدار تو آمده ام 

با تو سخن می گفتم ولی آنگونه که دریچه ی قلبم به رویت گشوده نشود

دلم با غرور در جنگ و ستیز بود

  دلم می خواست که برایت فاش سازم که چقدر دوستت دارم

                                  ولی...

                                         غرورم بیم داشت که مبادا

                                                   محبت نثارم نکنی

  عشق را در تو      تو را در دل       ودل را برای تپیدن برای تو

                                                                            دوست دارم

 

نمی دانم!

          نمی دانم چرا اما...

                       به چشمانم چو می دوزی دو چشمان سیاهت را

مثال شعله ای که او می کشد در کام خود

                                                خشک و ترو آباد و ویران را

                      تو ای جانا چه جانانه به آتش می کشی جان را

                                                                  و من در آتش چشم سیاهت سوختن را دوست دارم

      بسوزانم....بسوزانم

                      بسوزان دین و دنیا را

                                              و این یک ذره ایمان را

 نگاه تو
       
      انعکاس صامت گرفتگی صدای یک فریاد است

                                      بهم نگاه کن

                            بگذار من درسکوت صدای نگاه تو

                                      تراژدی مرگ همه فریاد ها را تجربه کنم 


                           

ای پاکدامنی که زمریم گذشته ای

                                   ای مایه ی وفا و صفا میپرستمت

در روح دیر باور ومشکل پسند من

                               آنگونه ای که همچو خدا میپرستمت

آن شب که داستان تو را گوش من شنید

                        غم خیمه زد به جانم واشکم زدیده ریخت

بی خواب شد چشم من ز غم جانگداز تو

                    یک آسمان ستاره زشب تا سپیده ریخت

من بی شمار مرغ گرفتار دیده ام

                                 اما یکی چنان تو اسیر قفس نبود

من سرگذشت تلخ فراوان شنیده ام

                                 اما به تلخ کامی تو هیچ کس نبود

من از جنس احساسم برای تو بهشتی خواهم ساخت

من عاجزانه می گویم که به عشق تو نیازمندم

من هنوز به بارگاهی نرسیدم که

                عشق ببخشم وجانم عشق طلب نکند

من تو را دوست دارم

           و از قلب سرخ تو

                            به قلب آبی آسمان میرسم

 

     نرو !

     هرگز نمی بارم

            ببین تنها سفر کردم

                     به روی زورق دریا

                             به دور از رقص ماهی ها

                                      و احساس اقاقی ها

      سراغ از من نمی گیری

             برایم یاس نمی چینی

                      تو احساس شکفتن را درون من نمی بینی

                                                                        نرو . . .!