تبليغاتX
امتداد تنهایی...
 

نمی دانم!

          نمی دانم چرا اما...

                       به چشمانم چو می دوزی دو چشمان سیاهت را

مثال شعله ای که او می کشد در کام خود

                                                خشک و ترو آباد و ویران را

                      تو ای جانا چه جانانه به آتش می کشی جان را

                                                               
   و من در آتش چشم سیاهت سوختن را دوست دارم

      بسوزانم....بسوزانم

                      بسوزان دین و دنیا را

                                              و این یک ذره ایمان را

+ نوشته شده در  دوشنبه 7 اسفند1385ساعت 17:47  توسط سحر |